Hołek sprawdzał SMG

SMG to firma Philippe'a Gache'a, założona w 1997 przy torze Ledenon. Gache zaliczył Indianapolis 500 (92) oraz 24 wyścigi Formuły 3000. Startował w Le Mans i Trophee Andros, a w 2003 debiutował w Dakarze, zajmując 6 miejsce w klasie T1.

Na następną edycję zbudował własne buggy - pomocą służył zaprzyjaźniony Jean-Louis Schlesser. Obecnie w firmie zatrudniającej 12 osób, garażują trzy takie pojazdy. Za pion techniczny odpowiada Georges Thur. Rówieśnik Hołka, Gache zajął 28 lokatę w ostatnim Dakarze. Kierowca drugiego SMG, Bernard Errandonea odpadł na pętli wokół Ataru.

- Bardzo nas ucieszyło zaproszenie Philippe’a na sesję testową jego samochodów w Maroku - powiedział Krzysztof Hołowczyc. - Nie myślałem, że tak szybko znowu wrócę na pustynię, w warunki bardzo zbliżone do tych z Dakaru. Jazda SMG była dla mnie dużą frajdą, zwłaszcza że od wielu lat nie jeździłem rajdówką napędzaną na tylną oś. Wyobrażałem sobie, że na pewno będzie mocno zarzucać tyłem, mając w pamięci doświadczenia z czasów Fiatów czy Polonezów, a tymczasem byłem przyjemnie zaskoczony doskonałym prowadzeniem się auta, które wykazywało niesamowitą neutralność. Do tego fenomenalnie pokonuje wydmy. Trzeba jedynie uważać, by zupełnie się nie zatrzymać. Specjalna konstrukcja kół powoduje, że nawet, gdy prawie zupełnie spuści się powietrze, opona nie spadnie z felgi, co w innych samochodach zdarza się dość często. Dzięki zawieszeniu o gigantycznym skoku, jazda po dużych dziurach staje się dziecinnie łatwa.

Przejechaliśmy kilkaset kilometrów po różnych nawierzchniach - od twardych kamienistych, po typowe wydmy. Jedynym zauważalnym mankamentem jest utrudnione wykonywanie ciasnych manewrów. Ten samochód może być ciekawą alternatywą na przyszłość, choć ja jestem bardzo przyzwyczajony do napędu na obie osie, a poza tym ciągle niejasna jest sprawa przepisów na kolejny Dakar dla tej klasy aut.

- Jestem bardzo zaskoczony możliwościami tego samochodu, zwłaszcza w porównaniu do tego, czym dysponowaliśmy na Dakarze - dodał Jean-Marc Fortin. - To auto bardzo szybko przyspiesza do swojej maksymalnej prędkości, tj. ok. 180 km/godz., co z pewnością związane jest z jego małą masą. Nasze Pajero było o ponad tonę cięższe i bardzo powoli się rozpędzało. Do tego świetnie pokonuje wszelkie dziury, nawet przy dużej prędkości, a to najbardziej mi dokuczało na Dakarze. Gdy zbliżaliśmy się do nierówności, musieliśmy mieć napięte wszystkie mięśnie, bo nie wiadomo było, w jakie turbulencje wpadniemy. To bardzo wyczerpywało nas fizycznie. W buggy jedzie się całkiem komfortowo, nawet po dużych nierównościach. Jedyne, czego brakuje, to przedniego napędu. No i ten ekstrawagancki wygląd.

- Obserwowałem Krzysztofa na Dakarze - powiedział Philippe Gache. - Jego jazda zrobiła na mnie duże wrażenie. Dwa czy trzy etapy jechaliśmy blisko siebie i zmusił mnie do jazdy na maksa. Wiedziałem, że jest debiutantem i że jedzie mimo sporych problemów. Już sam fakt, że przebił się ze 120-tej pozycji do ósmego miejsca na etapie, świadczy o jego ogromnych możliwościach. Nie ukrywam, że w tej chwili nasz zespół szuka profesjonalnego kierowcy na ten sezon i gdyby Krzysztof z Jean-Marc'kiem zdecydowali się jeździć naszym samochodem, bylibyśmy bardzo zadowoleni.