Edwards nie przeszedł BK

Samochód był za niski z prawej tylnej strony i NASCAR zabrał Forda z numerem 99 na szczegółową kontrolę do swojego ośrodka badawczo-rozwojowego w Północnej Karolinie. Edwards podejrzewa, że przyczyną nieszczęścia były specyficzne gratulacje ze strony kolegi z teamu, Grega Biffle'a, który za metą kilkakrotnie stuknął samochód zwycięzcy.

Edwards prowadził przez 96 z 400 okrążeń. Niemal połowa dystansu należała do Matta Kensetha, lecz 27 kółek przed metą nastąpiła awaria silnika, eliminująca drugiego asa Rousha. W końcówce dwukrotnie wywieszano czerwoną flagę. Na 370 okrążeniu John Andretti i Tony Raines uderzyli w ścianę na Turn 2, co spowodowało 5-minutową przerwę. 14 okrążeń przed końcem, Kurt Busch zaliczył ścianę i spowodował reakcję łańcuchową. W karambolu odpadło siedmiu kierowców, wśród nich Jimmie Johnson, Martin Truex i Kyle Busch.

Jack Roush zawdzięcza Edwardsowi, liderowi Busch Series, setne zwycięstwo w NASCAR. Wliczając Busch Series, Edwards wygrał szósty wyścig w tym roku na betonowych owalach. Jedenasty na mecie - za Juanem Pablo Montoyą - Jeff Gordon został nowym liderem playoffu. Montoya startował z pierwszego rzędu i po raz pierwszy finiszował w top 10 na krótkim owalu.

DODGE DEALERS 400

Dover International Raceway

400 okrążeń x 1,609 km = 643,600 km

1. Carl Edwards (USA) Ford Fusion

2. Greg Biffle (USA) Ford Fusion

3. Dale Earnhardt Jr (USA) Chevrolet Impala SS

4. Mark Martin (USA) Chevrolet Impala SS

5. Kyle Busch (USA) Chevrolet Impala SS

6. Casey Mears (USA) Chevrolet Impala SS

7. Jeff Burton (USA) Chevrolet Impala SS

8. Jamie McMurray (USA) Ford Fusion

9. Tony Stewart (USA) Chevrolet Impala SS

10. Juan Pablo Montoya (CO) Dodge Avenger

PUNKTACJA NEXTEL CUP SERIES

1. J. Gordon 5340, 2. Stewart 5338, 3. Edwards 5337, 4. Johnson 5336, 5. Kyle Busch 5330, 6. Bowyer 5322, 7. Truex 5294, 8. Burton 5265, 9. Harvick 5225, 10. Kenseth 5224.