O dwa koła za dużo

Najpopularniejszy kierowca NASCAR, Junior ruszał z 25 pola, przez większość dystansu okupował miejsce pod koniec dziesiątki i dopiero decyzja zmiany dwóch kół zamiast całego kompletu, wywindowała go na czoło stawki.

Ostatnia z dziesięciu neutralizacji nastąpiła po wypadkach Mike'a Blissa i Jeffa Gordona (249). Scott Wimmer pozostał na torze i objął prowadzenie. Pierwsza dwójka, Kenseth i Stewart zjechali po cztery nowe gumy. Dzięki skróconemu postojowi, Earnhardt awansował na drugą lokatę, a kiedy wywieszono zieloną flagę (225), potrzebował tylko trzech okrążeń, żeby połknąć Wimmera. Kenseth odebrał drugie miejsce Brianowi Vickersowi (266), ale do Earnhardta zabrakło mu pięciu długości samochodu.

- Próbuję być miłym przegranym, lecz przychodzi mi to z trudem - mówił Matt, czekający na zwycięstwo od marca 2004 (Las Vegas). Decyzję o wymianie wszystkich kół podjął jego crew chief, Robbie Reiser. Tony Stewart, po piątkowej kraksie startujący z ostatniego pola w rezerwowym Chevrolecie, był równie rozczarowany, licząc na trzecią kolejną wygraną. - Udałoby się, gdybyśmy pozostali na torze, tak jak chciałem...

Jedenasty na mecie, Greg Biffle spadł w punktacji za Jimmiego Johnsona. Earnhardt awansował do trzynastki po 16 zwycięstwie w karierze, pierwszym od Phoenix w listopadzie.

USG SHEETROCK 400

Chicagoland Speedway

267 okrążeń x 2,414 km = 644,538 km

1. Dale Earnhardt Jr (USA) Chevrolet Monte Carlo

2. Matt Kenseth (USA) Ford Taurus

3. Jimmie Johnson (USA) Chevrolet Monte Carlo

4. Brian Vickers (USA) Chevrolet Monte Carlo

5. Tony Stewart (USA) Chevrolet Monte Carlo

6. Jeremy Mayfield (USA) Dodge Charger

7. Ricky Rudd (USA) Ford Taurus

8. Kurt Busch (USA) Ford Taurus

9. Casey Mears (USA) Dodge Charger

10. Mark Martin (USA) Ford Taurus

PUNKTACJA NEXTEL CUP SERIES

1. Johnson 2548, 2. Biffle 2440, 3. Stewart 2397, 4. R. Wallace 2300, 5. Sadler 2230, 6. Martin 2202, 7. Newman 2196, 8. McMurray 2190, 9. Mayfield 2179, 10. Kurt Busch 2172.