Zmarł Justin Wilson

To pierwsza śmiertelna ofiara w IndyCar Series od czasu tragedii rodaka Wilsona, Dana Wheldona (2011). Justin Boyd Wilson pochodził z Sheffield, mieszkał w Longmont, w Kolorado. Pozostawił żonę Julię i dwie córki.Wzrost 1,93 m wyróżniał go w stawce prowadzących single-seatery. Justin to najwyższy kierowca, jaki ścigał się w Formule 1. Po kartingu i Formule Vauxhall, Anglik zwrócił na siebie uwagę zostając pierwszym mistrzem Formula Palmer Audi (1998). Wygrał dziewięć wyścigów i był finalistą McLaren Autosport BRDC Young Driver of the Year Award. Spędził trzy sezony w International Formula 3000 Championship, sięgając po mistrzostwo w 2001 roku - z rekordową przewagą 32 punktów (nad Markiem Webberem).W 2002 wygrał dwa wyścigi w Telefónica World Series by Nissan. Testował Jordana, potem Minardi, jednak nie mógł ścigać się w F1 z powodu wzrostu. Na 2003 Minardi zaprojektowało samochód dla Justina, który trzykrotnie pokonał w Grand Prix kolegę z zespołu, Josa Verstappena. Na końcowe pięć wyścigów Wilson przeniósł się do Jaguar Racing i w Indianapolis zdobył punkt za ósme miejsce.W 2004 Jaguar postawił na Christiana Kliena i pieniądze Red Bulla. Justin wybrał Champ Car World Series i w ciągu czterech sezonów odniósł cztery zwycięstwa, zdobył sześć pole position. W 2005 był trzeci w końcowej punktacji, a w 2006 i 2007 został wicemistrzem. Od 2008 rywalizował w IndyCar Series. Wygrał Detroit 2008, Watkins Glen 2009 i Firestone 550 na Texas Motor Speedway w 2012 roku. W 2013 zajął najwyższą, szóstą lokatę w punktacji.Na początku tego sezonu nie miał stałego miejsca, ale po dwóch startach w Indianapolis, od Milwaukee prowadził Dallarę Andretti Autosport z numerem 25, początkowo używaną przez Simonę De Silvestro. Przed fatalnym Pocono, w lipcu Justin zaliczył sensacyjny występ w Honda Indy 200 na Mid-Ohio Sports Car Course. Prowadził po ostatnim restarcie, a w końcu finiszował jako drugi - za Grahamem Rahalem. Był to jego najlepszy wynik od Sonomy 2013.Wszechstronny kierowca, Wilson zaliczył Le Mans 2004 w Dome LMP1. W 2012 wygrał 24 godziny Daytony, a potem prowadził Holdena Commodore w rundzie V8 Supercar w Surfers Paradise. W czerwcu tego roku zadebiutował w Moskwie w Formule E.

Fot. Andretti Autosport