Evans sam nie wierzył

Kierowca Jaguara przez cały weekend Formuły E w Brazylii zmagał się z problemami z układem napędowym. Usterka uniemożliwiła mu udział w pierwszej sesji treningowej, a następnie pokonanie okrążenia pomiarowego w kwalifikacjach.

E-Prix Sao Paulo gościło w kalendarzu mistrzostw dopiero po raz trzeci. Przed rokiem również zwyciężył w nim Evans, a w marcu na ostatnich okrążeniach zwycięstwo odebrał mu Sam Bird. W sobotę Nowozelandczyk stanął na podium po raz trzeci z rzędu, tym razem startując z 22. pola.

- To było szaleństwo - mówił po zapisaniu się w historii Formuły E, jako pierwszy kierowca, który wygrał po starcie z ostatniego pola. - Ustawiając się na gridzie, przede wszystkim liczyłem, że w ogóle zobaczę flagę w szachownicę, ponieważ mieliśmy problemy na torze przez ostatnie dwa dni.

- To oczywiście uniemożliwiło mi udział w kwalifikacjach i skróciło jedną z sesji treningowych, więc było trochę obaw. Ale gdy wyścig się rozpoczął, musiałem o tym zapomnieć i mieć nadzieję, że wszystko będzie w porządku.

Nie ujmując 30-latkowi jego osiągnięcia, miał on odrobinę szczęścia, ponieważ wyjazd samochodu bezpieczeństwa i dwie czerwone flagi idealnie synchronizowały się z jego strategią wyścigową. Evans użył trybu ataku wcześniej niż rywale, a następnie mógł go uruchomić po raz drugi pod koniec wyścigu, by obronić pozycję.

- To, co wydarzyło się na starcie, bardzo szybko odmieniło mój wyścig, bo zacząłem przedzierać się do środka stawki i coraz lepiej optymalizować mój wyścig - kontynuował. - Gdy inni zaczęli używać trybu ataku, było widać, jak wiele można nadrobić, więc chciałem spróbować postąpić sprytnie. Kierowałem się trochę instynktem i trafiłem z wyczuciem.

Kluczowy w awansie Evansa był ostatni incydent, który wyeliminował z wyścigu jego zespołowego partnera, Nicka Cassidy'ego i Pascala Wehrleina, który poleciał w bariery i dachował. Poza czołową dziesiątkę wypadł również Maximilian Gunther i ukarany Oliver Rowland.

- Chyba dopiero po wyjściu z ostatniego zakrętu na ostatnim okrążeniu pomyślałem sobie, że już po wszystkim. Cały wyścig był bardzo nieprzewidywalny, przez cztery ostatnia okrążenia, jechałem z tym gościem [da Costą] na plecach, więc nie wiadomo było, co się może zdarzyć. Fajnie byłoby mieć spokojniejsze zakończenie, ale udało się, a to najważniejsze.